Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Ο επαναστάτης που γύρισε απο το ντουμπαι..


«Λάκης, ο... βιτριολιστής στη στέγη» που «ζει» τη βιοπάλη μόνο στη σκηνή του θεάτρου του. Από τη χλιδάτη ασφάλεια των υψηλών σαλονιών και την ειδυλλιακή θέα που προσφέρει το γυάλινο «παλάτι» Burj El Arab στο Ντουμπάι (όπου βρέθηκε πριν από λίγους μόλις μήνες με τη συντροφιά της Μαριάνας Λάτση και της εκλεκτής παρέας της), ο πολυπράγμων Λάκης Λαζόπουλος σχολιάζει την ελληνική πραγματικότητα στη μετά Αλέξη εποχή. Επαναστάτης χωρίς αιτία, αφού ο ίδιος ζει σε ένα «αποστειρωμένο» περιβάλλον για λίγους, ο «Μr Al Τσαντίρι» συντάχθηκε με εκείνους που κρύβονται πίσω από κράνη και κουκούλες, σπάνε και καίνε καταστήματα και αφήνουν στο δρόμο ανθρώπους που δεν φταίνε σε τίποτα. Σε ένα παραληρηματικό μονόλογο στην τελευταία του -πολυαναμενόμενη για πολλούς- εκπομπή φορώντας παρωπίδες εγκλωβίστηκε στο γεγονός της δολοφονίας του άτυχου 15χρονου και μόνο σε αυτό, παραπαίοντας συνεχώς από τη σάτιρα στις περίεργες εμμονές του.

Στο δικό του μαγικό κόσμο, όπου η σαμπάνια ρέει άφθονη, δεν υπήρξαν καταστροφές, δεν κάηκαν μαγαζιά, δεν λεηλατήθηκαν περιουσίες και δεν υπήρξαν αλητείες, όπως όλοι καταγγέλλουν. Το μόνο που «είδε» η πολυδιαφημισμένη του εκπομπή ήταν ένα νεκρό αγόρι χτυπημένο από χέρι αστυνομικού. Σχολίασε μάλιστα και τη γενιά του Πολυτεχνείου, λέγοντας «Ευτυχώς που δεν είχε όρια η γενιά του Πολυτεχνείου, γιατί τότε δεν θα έκανε το Πολυτεχνείο», περνώντας σε φουλ επίθεση, αγνοώντας προφανώς την πολιτική Ιστορία της χώρας όπου ζει! Εκμηδενίζοντας τα πάντα, άφησε να εννοηθεί πως δεν μπορεί κάποιος παράλληλα να θρηνεί για το χαμό του Αλέξη και να αγανακτεί με τα έκτροπα των κουκουλοφόρων. «Να μην ξεπεράσουμε το βασικό γεγονός, που είναι η δολοφονία ενός παιδιού δεκαπέντε χρόνων και να πάμε στα επεισόδια και τις ζημιές» είπε. Εκμεταλλευόμενος την ανάγκη των απλών ανθρώπων που θέλουν πάντα κάποιον «δυνατό» να τα πει έξω από τα δόντια για εκείνους, δεν κράτησε τις απαιτούμενες ισορροπίες και πήρε θέση εντελώς μονόπλευρη.

Οταν ο χειμαρρώδης λόγος του σταματήσει και τα φώτα της εκπομπής του σβήσουν, ο Λάκης γίνεται... καπνός. Στα ψηλά τα σκαλοπάτια όπου και κινείται κανείς από εμάς τους ταπεινούς δεν μπορεί να τον συναντήσει. Οι βαριές πόρτες της μπουρζουαζίας είναι κλειστές για τον απλό λαό, αλλά για τον προοδευτικό και φιλολαϊκό Λάκη ανοίγουν διάπλατα. Ακριβά αυτοκίνητα, χολιγουντιανές βίλες, χλιδάτα σκάφη, ταξίδια-αστραπή σε πολυτελείς προορισμούς και πάντα κοντά στην αφρόκρεμα. Εξάρχεια, Ευριπίδου, Μάρνης, Φυλής, δρόμοι αδιάβατοι για τον πρίγκιπα της... Λάρισας! Hollywood, Boulevard, Σανς Ελιζέ, τα μονοπάτια της χλιδής του.

Ο «βλάχος», που όταν ήρθε στην Αθήνα έμενε σε ένα χαμόσπιτο στην Κυψέλη, σήμερα είναι ένας από τους πιο πλούσιους καλλιτέχνες της Ελλάδας. Και αυτό το γεγονός δεν θα πείραζε κανένα φυσικά, αν ο ίδιος δεν υποδυόταν τον «Ρομπέν των φτωχών και των κατατρεγμένων». Η μόνη σχέση που μπορεί να έχει ο Λαζόπουλος με όλους τους πονεμένους ανθρώπους είναι η AGB και τίποτα περισσότερο. Εκμεταλλεύεται τον πόνο τους για δικό του καλλιτεχνικό -και οικονομικό φυσικά- όφελος.



Αναδημοσίευση απο:http://www.espressonews.gr/default.asp?

Δεν υπάρχουν σχόλια: